سلام بهونه ي قشنگ من براي زندگي

آره بازم منم همون ديونه ي هميشگي

فداي مهربونيات چه مي كني با سرنوشت

دلم واست تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت

حال منو اگه بخواي رنگ گلهاي قاليه

جاي نگاهت بدجوري تو صحن چشمام خاليه

ابرا همه پيش منن اينجا هوا پر از غمه

از غصه هام هر چي بگم جون خودت بازم كمه

ديشب دلم گرفته بود رفتم كناره آسمون

فرياد زدم يا تو بيا يا منو پيشت برسون

فداي تو يه وقت شبا بي خوابي خسته ات نكنه

غم غريبي عزيزم سرد و شكسته ات نكنه

چادر شب لطيفتو از روت شبا پس نزني

تنگ بلور آبتو يه وقت ناغافل نشكني

اگه واست زحمتي نيست بر سر عهدمون بمون

منم تو رو سپردمت دست خداي مهربون

راستي ديروز بارون اومد منو خيالت،تر شديم

رفتيم توقلب آسمون با ابرا همسفر شديم

از وقتي رفتي آسمونمون پر كبوتره

زخم دلم خوب نشده از وقتي رفتي بدتره

فداي تو نمي دوني بي تو چه دردي كشيدم

حقيقتو واست بگم به آخر خط رسيدم

نميدوني چقدر دلم تنگ براي ديدنت

براي مهربونيات،محبتات،اخم كردنت

به خاطرت مونده يكي هميشه چشم براهته؟

يه قلب تنها و كبود هلاك يه نگاهته؟

من ميدونم همين روزا عشق من از يادت ميره

بعدش خبر ميدن بيا كه داره دوستت مي ميره

عكساي نازنينتو با چند تا گل كنارمه

يه بغض كهنه چند روزه دائم در انتظارمه

تنها دليل زندگي با يه غمي *دوستت* دارم

داغ دلم تازه مي شه اسمتو وقتي ميارم

وقتي تو نيستي چه كنم با اين دل بهونه گير

مگه نگفتم چشاتو از چشم من هيچ وقت نگير

دلم ميخواد يه چيزي رو بدوني

ديگه نه عاشقي نه مهربوني

ميگم شبا ستاره ها تا ميتونن دعات كنن

نورشونو بدرقه ي پاكي خندهات كنن 

تنها دليل زندگي با يه غمي* دوستت* دارم